( 12 ) بشريت به كجا مىرود ( 2 ) « 1 » يك روايتى در باب جهاد است . على عليه السلام مىفرمايد : من از پيامبر پرسيدم : يا رسول اللَّه ، براى مجاهدين چه اجرى است ؟ فرمود : وقتى سوار اسب بشود ، ملائكه و فرشتگان من مىآيند و از او تجليل مىكنند تا برود وارد معركه شود . آن از روى اسب بر روى زمين مىافتد ، حورىها و غلامان مىآيند او را مىگيرند ، روى زمين مىگذارند و مىگويند : « مَرْحَباً بِالرُّوحِ الطَّيِّبَةِ الَّتِى أُخْرِجَتْ مِنَ الْبَدَنِ الطَّيِّبِ ؛ اى مبارك باد اين منزل نو بر تو ، روحت پاكيزه باد و بدنت پاكيزه باد » . و سپس فرمود : فَوَ اللَّهِ لَأَنْ يَهْدِيَ اللَّهُ بِكَ رَجُلًا وَاحِداً خَيْرٌ مِنْ أَنْ يَكُونَ لَكَ حُمْرُ النَّعَمِ ؛ « 2 » به خدا سوگند ، اگر خدا يك نفر را به دست تو هدايت كند از اين كه شتران سرخ موى داشته باشى براى تو بهتر است . اگر به دست شما يك انسانى كه راه را منحرف رفته است ، برگردد به سوى اللَّه ، ثواب اين هدايت شما از آن شهادت بالاتر و والاتر است . آرى ، اين ثواب يك هدايت است . پس چه جنايتى كه بشرها را سوق به سوى جهنم بدهد ؟ « فَقَاتِلُوا أَئِمَّةَ الْكُفْرِ إِنَّهُمْ لَا أَيْمَانَ لَهُمْ » .

--> ( 1 ) راه زينب ، ش 35 ، 11 فروردين 1360 . ( 2 ) بحار الأنوار ، ج 21 ، ص 3 .